Geschatte leestijd: 3 minuten

Weet je nog? Die eerste zoen? En die eerste keer op vakantie zonder je ouders, met iets te veel drank en hormonen? Herinneringen aan mooie tijden, waarvan de beelden gelukkig niet online staan. Dat geluk hebben jongeren van nu helaas niet. Hoe kunnen kinderen zich nog veilig en vrij ontwikkelen?

‘De jeugd heeft de toekomst.’ SP-Eerste Kamerlid Arda Gerkens gebruikt deze uitspraak niet meer. Volgens de politica heeft de jeugd helemaal niet de toekomst. Het zijn de ouders en verzorgers die nu beslissen welke informatie over het leven van kinderen wordt gedeeld.

Vaak werken ouders en verzorgers klakkeloos mee aan het opbouwen van wat Privacy First een ‘Digital Life File’ noemt, of dragen ze er zelf actief aan bij. Het was het onderwerp van het publieksdebat ‘Kinderen & Privacy’ dat de privacyrechtenorganisatie op 17 januari verzorgde in Amsterdam. Gerkens was hier een van de sprekers.

Tijdens het debat, waarvan Privacy First een uitgebreid verslag op zijn website heeft geplaatst, werd duidelijk hoe dat digitale dossier wordt gevuld. Dat gebeurt al vanaf de geboorte en op meerdere manieren:

1. Sharenting

Over dit verschijnsel schreef Techtonia eerder al: de drang van ouders om foto’s van hun kinderen te delen via social media. Dat begint vaak al direct na de geboorte. Vervolgens kan iedereen met een beetje speurwerk achterhalen wat het geslacht en de geboortedatum is van de nieuwe wereldburger en of er sprake is van een medische aandoening. Het meisje of jongetje is nog geen week oud en het Digital Life File is al gevuld met privacygevoelige gegevens.

2. Camerabewaking

In openbare ruimtes zijn we inmiddels gewend aan camerabewaking, maar webcams en beveiligingscamera’s worden ook steeds vaker ingezet om kinderen te bespieden. Dat gebeurt bijvoorbeeld in de kinderopvang om ervoor te zorgen dat er altijd een ‘tweede paar ogen’ is.

Ook zijn beveiligingscamera’s steeds vaker gericht op schoolpleinen. Camerabewaking wordt daar ingezet om vernieling en diefstal tegen te gaan en is aan strikte voorwaarden gebonden. Het gevolg is wel dat jongeren zich nooit meer vrij en onbespied wanen.

3. Digitale leeromgevingen

Het is een voorbeeld dat Privacy First ook aanhaalt in zijn verslag van het publieksdebat over Kinderen & Privacy: digitale leeromgevingen en schoolinformatiesystemen waarin steeds meer informatie wordt vastgelegd. Het biedt allemaal weer input voor het Digital Life File van het kind. En als ouder kun je vaak online met je kind meekijken en via een app zien of er wordt gespijbeld.

Simone van Dijk van Privacy First schreef onlangs een interessante column over deze registratiewoede, en dan met name over ‘De Bibliotheek op school’. In dit systeem wordt volgens Van Dijk niet alleen bijgehouden welke boeken het kind leest, maar ook zijn of haar leeftijd, interesses, e-mailadres en de groep waarin de jonge lezer zit. Als een kind blijft zitten, komt dat direct uit het systeem naar voren.

Lespakket Privacy

Ouders en verzorgers moeten goed nadenken over hoe ze de Digital Life Files van hun kinderen zo klein mogelijk houden. Blijf kritisch op elke verzameling van data die iets zegt over het leven, de gedachten, misstappen en zelfs successen van je kind. En begeleid kinderen als ze op het punt staan om bijvoorbeeld via datahongerige apps zelf privacygevoelige gegevens toe te voegen aan hun persoonlijke dossier.

Voor scholen heeft de Autoriteit Persoonsgegevens een gratis lespakket ‘Privacy’ ontwikkeld. In 3 lessen van ongeveer 45 minuten leren kinderen wat privacy en persoonsgegevens zijn. Ook ervaren ze waarom organisaties vaak geïnteresseerd zijn in hun gegevens en leren ze welke privacyrechten zij hebben. Een mooi initiatief van de privacywaakheid dat bijdraagt aan de digitale geletterdheid waar politiek en onderwijs momenteel de mond zo vol van hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *