Geschatte leestijd: 2 minuten

Stel je eens voor dat je hele kleine robotjes in je lichaam hebt zitten die je lijf verdedigen tegen ongewenste aanvallers. Deze nanobots kunnen bijvoorbeeld kankercellen vermoorden. Vandaag is er een nieuw veelbelovend onderzoek gepresenteerd over deze sluipmoordenaars van de toekomst. Dit zijn de laatste ontwikkelingen.

Ik schreef eerder al over de grote belofte van nanobots bij het genezen van ziektes. Opnieuw zijn er grote stappen gezet. De technologie gaat een groot wapen worden in de strijd tegen kanker. Hoe zit dat precies en wat is de belofte?

Wat is een nanobot ook alweer?

Medici zullen me deze uitleg vast niet in dank afnemen, want mijn omschrijving is allesbehalve correct. Je kunt een nanobot zien als een heel klein, vrijwel onzichtbaar pilletje waarin medicijnen zitten. Dit kun je via het bloed door je hele lichaam sturen. Het pilletje opent vervolgens op de plek waar behandeling nodig is.

Maar de nanomachines kunnen nog veel meer. Zo kunnen ze kankercellen herkennen en zich vastbijten in de celwand. Om deze vervolgens helemaal kapot te boren. Niks geen langdurige chemotherapie en bestraling meer, een minirobot weet binnen enkele luttele minuten de kanker uit je lijf te doden. Het nieuwe Amerikaanse onderzoek heeft laten zien dat het mogelijk is bij prostaatkanker.

Het is de onderzoekers daarnaast echt gelukt om een kleine doorgang in de celwand te maken. Zodat ze medicijnen naar binnen kunnen brengen op de plekken waar dat moet.

Waarom komen de nanobots nog niet snel op de markt?

Helaas, het onderzoek mag dan veelbelovend zijn, de realiteit is dat het nog lang gaat duren voordat we de minirobotjes ons lichaam door kunnen sturen. Het onderzoek is namelijk nog niet op mensen toegepast, maar in een laboratoriumschaaltje. Inmiddels zijn ze wel bezig om te experimenteren op vissen. Op korte termijn komen knaagdieren aan bod. Het gaat nog wel even duren voordat de bots in het lichaam van de mens worden gestuurd.

Wat moet er nog gebeuren?

De minirobots kunnen zich heel specifiek richten op kankercellen, doordat een arts ze de weg wijst met behulp van ultravioletlicht. Dat licht heeft zo zijn nadelen en beperkingen. Zo is het schadelijk voor je huid en is het zeker niet voor alle ziektes te gebruiken. Het is nu dus wachten op het knappe team dat robotjes gevoelig weet te maken voor infrarood.

Nederlands succesje

Het succes hebben we te danken aan de Amerikanen. Toch wil ik even vermelden dat ons kikkerlandje hierin ook een bijdrage heeft gehad. De Nederlandse Nobelprijswinnaar en nanowetenschapper Ben Feringa heeft namelijk al in 1999 als eerste in de wereld een nanopropeller ontwikkeld. Deze molecuul wist onder invloed van licht rondjes te draaien.

Feringa voorspelde in de vorige eeuw al wat de mogelijkheden van de nanobots zouden zijn. Het is nu vooral een kwestie van geduldig wachten totdat de ingenieuze machines dodelijke en vervelende ziektes kunnen genezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *